Διαλογος με φιλο
Συζητουσα καποτε με ενα φιλο και μου αλλαξε τελειως την διαθεση σκεψης μου λεγοντας μου'
Εχεις σκεφθει ποτε ποσο ομορφος ειναι ο πλανητης στον οποιο ζουμε?Τι απιστευτες ομορφιες, θαυμασιο κλιμα, διδακτικο παρελθον και εξαιρετικο μελλον αν θελουμε εχει?.
Και ομως αυτο το περιφημο μερος το εχουμε κανει κολαση.
Σκεφτομαστε συνεχως αν και πως θα επιβιωσουμε, αντι να σκεφτομαστε το ποσο πιο ομορφα θα περασουμε την ζωη μας με χαρα, καλη διαθεση και ευγνωμοσυνη για το οτι μπορουμε και ζουμε και αναπνεουμε σε ενα τελειο περιβαλλον.
Αναρωτιεται ο καθε ανθρωπος, αφου λοιπον εχουμε τοσα καλα γυρω μας και τοσα πολλα για μελετη, για ευχαριστηση, για ερευνα και βελτιωση της ζωης μας' Γιατι αυτη τη ζωη την εχουμε κανει κολαση με αγωνια για επιβιωση, αγχος, κουραση, ταλαιπωρια αβεβαιοτητα?